GöZYaŞıM Da SaKLıSıN… - gözyasi - siir - islami siirler - dini siirler - duygulu siirler - hüzün siirleri Dini sohbet - islami chat - islami sohbet - Dini chat

Düşeceksin

sanırım kirpiklerimden…”
Hatırladınız mı bu şarkıyı?
Gözyaşında
nelerin saklı olduğunu, hangi hüznün ve elemin, hangi gamın ve kederin,
hangi sevincin ve neşenin, hangi sevginin ve sevgililerin ve kimlerin
saklı olduğunu anlatan, söyleyen ve “hüngür hüngür” haykıran bu güzel
şarkıyı hatırladınız mı?
“Gözyaşımda saklısın ağlayamam ben…”
Sizin
gözyaşlarınızda neler saklı?
Kime ve kimlere mesken yaptınız
gözyaşlarınızı?
O güzelim buğulu gözleriniz kime ve kimlere
“yataklık” ediyorlar?
Sahi, nedir gözyaşı? Sığınak mı, barınak
mı?
Acı mıdır gözyaşı, sevinç mi?
Ve,
Nedir ağlamak?
Neden
ağlar insanlar, neden akıtırlar gözyaşlarını?
Ve neden ağlamazlar?
Neden
ve niçin saklarlar gözyaşlarını?
Neden ve niçin “iç”lerine akıtırlar
“terkîbinde” nelerin saklı olduğu meçhul olan, kaynağı belirsiz o iki
damla ıslaklığı?
“Gözyaşı Medeniyeti”nin mensupları neden
ağlamazlar?
Ağlamak bir “küçüklük” tezahürü müdür?
Medeniyetinin
hamurunun gözyaşı ile yoğrulduğu söylenen bir toplumda ağlamamakta neyin
nesi oluyor?
Nereden çıktı bu “kadın gibi ağlama” lafları?
O
zaman siz “erkek” gibi ağlayınız…
Yok hayır, “adam” ve “insan” gibi
ağlayınız…
Ağlamak…
Nereden ve niçin geldiği belli olmayan
iki damla sıvının “göz pınarları”ndan süzülerek, gözün “koruyucu
melekleri” olan kirpiklerde bir yarım tur attıktan sonra, yavaş yavaş,
kimseyi incitmeden, sadece kendi sahibinin “gönül telini” samimi bir
şekilde titreterek, kendine has “eda”sı ile birlikte, yılların izini
taşıyan “yüz” ün o kıvrımlarından süzülerek, bazen elin tersiyle
silinerek, bazen de çene kenarlarından kayarak toprakla buluşma
“eyleminin” adı…
“Göz Pınarları.” Bu harika tamlamayı
mensuplarına hediye eden medeniyetin çocukları, niçin ağla mıyorsunuz?
Yoksa,
gözlerde bir “pınar” olduğunu, o “pınar”ın “gözyaşı” ile dolu olduğunu,
zaman zaman boşaltılmazsa sahibini rahatsız edeceğini, “musluk”larını
ne kadar sıkı sıkıya kapatsanız da “o”nun mutlaka kendine bir “yol”
bulacağını, sizin “o”na yol vermemeniz halinde “o”nun kendi güzergâhını
kendisinin çizeceğini ve “o” parlaksı, efsunlu, sahibine ayrı bir
“güzellik” katan güzelim sıvının “içinize” doğru akacağını ve nihayet
sizin ağlamamanız halinde, “dışı”nızın ağlamaması halinde “içiniz”in
ağlayacağını bilmiyor musunuz?
“İçin için ağlamak” tabirini hiç
duymadınız mı?
Öyleyse neden ve niçin “dışın dışın” ağla mıyorsunuz?
Ağlayın…
Allah
aşkına ağlayın…
Bazen sessizce, bazen hıçkırarak, bazen de bağırarak
ağlayın…
İçinizin ağlamaması için dışınızı ağlatın…
Akıtın
gözyaşlarınızı göz pınarlarınızdan…
Açın ellerinizi semaya,
bükün boynunuzu, isteyin affınızı Yaratıcıdan ve ağlayın ki göreceksiniz
meleklerinde sizin o ağlama “seansına” iştirak ettiğini…
Günahlarınızın
affı için ağlayın, mazlumların “âh”ını almamak için, kaprisleriniz
için, gelmeyecek olan gençliğiniz ve gelmesi mukadder olan
ihtiyarlığınız için, kendiniz için, ana-babanız için,çoluk-çocuğunuz
için, benim için ve samimi dualarınızın kabul olunması için ağlayın…
Elinizden
“ağlamaktan başka bir iş” gelse de ağlayın “gelmese” de zira ki ağlamak
başlı başına bir “iş” tir…
Peki siz gözyaşının terkîbinde
nelerin olduğunu biliyor musunuz?
Ağlama “işi” nin hangi
hastalıklara “şifa” hangi dertlere “deva” olduğunun farkında mısınız?
Gözyaşının
“renk körlüğü”ne iyi geldiğini bilir misiniz?
Hani herşeyi “siyah ve
beyaz” gören, arada kalan bütün renkleri “yok” sayan, görmeyen, grînin,
yeşilin, mavinin, eflatunun ve diğerlerinin farkında olmayan “renk
körü” gözleriniz var ya, işte onlara iyi geldiğinin farkında mısınız?
Gözyaşının
gözdeki “perdelere” iyi geldiğini bilir misiniz?
Hani o herşeyi
“flû” gören, bir türlü net göremeyen, görmek istemeyen, al ve yeşil
“lens” li gözleriniz var ya, işte onlardaki “bir türlü görmek istememe”
hastalığına iyi geldiğini bilir misiniz?
Göremediğiniz zaman
bilemeyeceğinizin, bilemediğiniz zaman ilgilenemeyeceğinizin,
ilgilenemediğiniz zaman da ne ocakların söndüğünün, ne yuvaların
yıkıldığının farkındasınız değil mi?
Gözyaşının kulaklara faydalı
olduğunu, “duymama/duymak istememe” hastalığına iyi geldiğini bilir
misiniz?
Hani o bir türlü kimseyi duymayan, uzakları geçtik
yakınındaki “âh”ları ve feryâd-u figânları işitmeyen kulaklarınız var
ya, işte onlara en kaliteli “işitme cihazı” etkisi yaptığının farkında
mısınız?
Gözyaşının burnunuza faydası olduğunu bilir misiniz?
Hani
o “iyi” olan şeylerin kokusunu bile unutan, akşamleyin komşusundaki
pişen yada pişmeyen çorbanın kokusu ile ilgilenmeyen, hep sunî kokulara
alıştığı için gerçek kokuları bir türlü alamayan, yahu “gül” ün kokusunu
bile unutan burnunuz var ya, işte ona da iyi geldiğinin farkında
mıısınız?
Gözyaşının dilinize iyi geldiğini bilir misiniz?
Hani
o tatmış olduğu bütün nîmetlerin asıl sahibini unutan, unuttuğu için
şükretmeyen, hep yanlışın sesini çıkaran, bir türlü doğru sesi
çıkartmayı beceremeyen, şükrü unuttuğu gibi zikri de unutan, malayâni
şeylerle iştigâl eder hale gelen ve sahibine yani size “ölmüş
kardeşinizin etini” yediren dilinize iyi geldiğinin farkında mısınız?
Gözyaşının
ellere iyi geldiğini bilir misiniz?
Hani o semaya açılmayı
unutan, “yetimin başını okşama” hasletini kaybeden, hep “alan el” olmaya
alışmış, bir türlü “veren el” olmayı beceremeyen/istemeyen,
günahlarınızdan dolayı nasırlaşan ve kullandığınız “yan sanayi”
kremlerin bile “görünmeyen” nasırlarızı örtemediği ellerinize iyi
geldiğinin farkında mısınız?
Gözyaşının ayaklara iyi geldiğini
bilir misiniz?
Hani o mescidin yolunu unutan, bar ve pavyon
gezmelerini “ezbere” bilen, dost gezmelerine ve hasta ziyaretlerine
çağıranlara “bırakın bu ayakları” diyen ayaklarınıza iyi geldiğinin
farkında mısınız?
Gözyaşının beyninize iyi geldiğini bilir
misiniz?
Hani o varoluş sebebi olan ve sizi hayvandan ayıran
“düşünme” melekesini kaybeden, dumûra uğrayan, düşünemediği için
işleyemeyen, işleyemediği için pas tutan ve sorgulama yeteneğini
kaybeden, o yüzdendir ki “gelene ağam- gidene paşam” diyen beyninize iyi
geldiğinin farkında mısınız?
Gözyaşının damar sertliğine,
migrene, hazımsızlığa ve özellikle çağın illeti olan strese; her nevî
sosyolojik ve psikolojik ve fizyolojik hastalıklara “şifa” olduğunun
farkında mısınız?
Ve,
Gözyaşının kalbinize iyi geldiğinin
farkında mısınız?
Bütün kirli çamaşırlarınızı temizleyen ve
hatta onları “beyaz ötesi” hale getiren temizlik maddelerinin
temizleyemeyeceği kalbinizi temizleyen, sertleşmiş kalbinizi en kaliteli
yumuşatıcının dahî yapamayacağı şekilde yumuşatabilen bir “GÖZYAŞINA”
sahip olduğunuzun farkında mısınız?
O gözyaşının size bir
“insaf”, bir “vicdan”, bir “yürek”, bir “feraset” ve bir “GÖNÜL” olarak
geri döneceğini biliyor musunuz?
Ağlayın, hemen ağlayın ve akıtın
gözyaşlarınızı toprağa…
Yoğurun gözyaşlarınızla toprağı ve sulayın…
Gözyaşlarınızla
yoğrulan ve sulanan toprak filizlensin, o filizleri de sulayın…
Ve o
filizlerden “gül” fidanları derilsin, rengârenk “gül” fidanları…Her
taraf “güllük-gülistan”lık olsun gözyaşlarınızla…
Ve “gül” insanlar
yetişsinler o gülistanda, işi-gücü “gül” olsun onların, “gül alsınlar
gül satsınlar, gülden terazi kursunlar, gülü gül ile tartsınlar…”
Ve,
Hemen
ağlayın! Aynı zamanda bir “gözyaşı” Peygamberi olan son Nebî’nin “gül”
kokan, “gül” pınarlarından “gülyaşı” olarak sizin için dökülen o mübarek
“gözyaşları”nın hürmetine, hemen ağlayın…
Ve,
Asla, asla
“timsah gözyaşları” olmasın “göz pınarlarınız”dan gelen gözyaşlarınız…
Ve,
Ağlayınız,
bazen “için için”, bazen “dışın dışın”, bazen “sessiz sessiz”, bazen
“hıçkıra hıçkıra”, bazen “hüngür hüngür”, bazen de “bağıra çağıra”, ama
yeter ki ağlayınız…
“Ağlamaktan başka elinizden bir iş” gelse de
ağlayınız gelmese de…
Zira ki ağlamak “BAŞLI BAŞINA BİR İŞ” dir, hemi
de çok ama çok önemli bir iş…
Kendisine “husûsî” zaman ayrılması
gereken önemli bir iş…
Hadi bakalım, şimdi “ağlama molası”
veriyoruz…

Allah aşkı ile ağlamaya varmısınız?