Değil mi !!! Dini sohbet - islami chat - islami sohbet - Dini chat

“Bak!”
Diyor musun gözlerine… Bakmayı istediğinde…

Ayaklarına;
“Yürü!”
Diyor musun?

Gitmek istediğin yere karar vermemiş olsan…
Amaçsızca yürümek istesen dahi;

“Nereye?”
Diye soruyor mu ayakların…

Ellerin hiç;
”Tut!”
Sözünü duymayı bekledi mi bir şeyi tutmak istediğinde…
Hangi organın senin istediğin bir şeyi yapmaktan imtina ediyor…
Hangi organın senin emrini duymayı bekliyor olmayan kulaklarıyla…
Ya da senden değilmiş gibi davranıyor…
Ve hangi organın hangi akılla anlıyor senin ne istediğini…

Kulakların “Görmeye” talip oldu mu hiç…
Ya da dilin koklamaya…

Hangisi HAD’ dini aşıyor… EDEB’ in dışına çıkıyor…
Sen İRADE ettiğin AN’ da onları isteğine boyun eğmiş buluyorsun…

BÂTİN’ ındaki İRADE değil mi onların FİİL’ leri ile ZÂHİR olan…
* * * *

Bismillâhirrahmânirrahîm

اِنَّمَا اَمْرُهُ اِذَا اَرَادَ شَيْپًا اَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ

İnnema emruhu iza erade şey’en ey yekule lehu kun fe yekûn.
Onun emri bir şeyi murad edince ona sâde ol demektir, o oluverir. (Yâ-Sîn Sûresi 36/82)

Allah CC; Bir “ŞEY” in olmasını İRADE eylediğinde;
- “Kun Fe Yekûn.”
Buyurur…

Yekûn; Toplam değil mi… Kûll değil mi…
Yekûn; Yakın değil mi İÇ’ inde olana…

O bilmeyi, bilinmeyi MuRaD eyledi…

MuRaD; İRADE sahibi olanın yönelişi, isteğidir.

İRADE; Bilmeye-Bilinmeye yönelince… O L A N BİLGİ’ den… İ L İ M’ den başka ne olabilir ki

Rahmân ve Rahîm Allah’ ın Adıyla…

Nurullah’tan Nur-u Muhammediyi… Ve K E V N ’ i irade eyledi…
Nur-un âlâ Nur… O L A N VAR’ lık…

Gizledi NUR’ unu… Nurullah BÂTIN oldu… Nur-u Mim ZÂHİR oldu…

Rahmân ve Rahîm Allah’ ın adıyla…
Nur-u Mim’ i gizledi… BATIN oldu… Şey olan Topraktan, Sudan…
Â D E M ZÂHİR oldu…

Nur-Mim her ŞEY’ in HABBE si oldu…

HABBE; Zâhir ve Bâtin’ da Hakikat BİLE’ liği değil mi?
İÇ’ ini ve DIŞ’ ını BİR’ likte ve BİZ’ likte bilmek değil mi?

HAVVA ZÂHİR oldu… ADEM’ in BÂTIN’ ından…
Âdem İÇ’ indekini DIŞ’ ında gördüğü HAVVA ZAN-netti BİR AN…
HAVVA’ yı… BÂTIN’ daki ve ZÂHİR’ deki Vücuda gelişin Hakikati ZAN-netti…

Bilinemez OL-AN “ZÂT” ı…
Nurullah ile Nur-u Mim’ den olan NuN varlığı ZAN-nedersen…
Bâtin-Zâhir BİLE’ liğin olan HABBE’ den NaSiBiNi HEBÂ edersin…

GÜL’ ün dikeni ilk orada canını acıttı insanın…
Ama yaşanan yaşandı… Suçu KENDİ’ inden gayrına yüklemedi Âdem…
Ben yanıldım dedi… Ben istedim… İstememem gerekti… İstemeden istedim…

“Rabbimiz! Biz kendimize zulüm ettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize acımazsan mutlaka ziyan edenlerden oluruz.”

AŞK’ ını… O’ na bağlılığını dile getirdi tövbe etti… Af diledi Âdem…
“Tövbe eden o günahı hiç işlememiş gibidir…”
Hatasını, günahını bildi Âdem… KİM’ e ÂŞIK olduğunu bildi… Ne yaşadığını bildi…
Ama NEDEN’ ini anlayamadı… Bilemedi…

AŞK ZÂT-en yaşanandı…

Bu yüzden; Yaşamadan…
AŞK’ ı bilmeye ve anlamaya çalışanlar;
Asla bilemeyecek… Asla anlayamayacaklardır…

HAYRET’ in nedeni; Bilinemezliği… Anlaşılamazlığı değil mi?

AŞK bilinseydi; “Bilinemez” diye bilinirdi
Anlaşılsaydı; “Anlaşılamaz” olarak anlaşılırdı…

Bildiğin ve anladığın bir şey seni hayrete düşürdü mü hiç…

SUBHÂN olanı mı bilmek istiyorsun…

HAYRET’ i ortadan kaldırıp HAYRET’ i bilmek, anlamak istiyorsun…

HAYRET değil mi !!!?

“Değil mi !” sözü bir soru değildir değil mi!

Bir tekliftir… Teklif tek seçenekli olmaz…

“Senin de bildiğin gibi…” demektir…
Benim bildiğim ile senin bildiğin aynı değil mi?
Bilen İKİ… BİLİNEN BİR…

Rabbimiz de böyle buyurmuştu ya;
“Ben sizin Rabbiniz DEĞİL miyim !”

Buyurmuştu… ;

-Değilsin…

Deme imkânımız olmadığını BİLdiği-BİLdiğimiz halde…
Ben ve Siz olarak buyurdu ya… HİKMET’ i gereği…

Tıpkı;

“Şu ağaca yaklaşmayın!”
buyurarak… Yaklaşılmayacak olanı BİLdirdiği gibi…
“Yaklaşmayın…” buyurduğuna göre demek ki YAKLAŞMA seçeneğimiz VAR-dı…

Yaklaşmayın… Yoksa zâlimlerden olursunuz…
Bu bir nasihattir… Öğüttür, tekliftir… Bu ise DİN’ dir…

Din; NUR’ un dâimiyetidir…
Allah göklerin ve yerin nurudur…
Nuru Dâim olmasa…
Bir an için dâim olmasa… Ne yerler kalır ne gökler… Dağlar, taşlar, kuşlar…

“Allah var idi ve O’ nunla BİRlikte başka bir şey yok idi”
Buyuruyor Âlemlere Rahmet Olan…
“El-an öyledir”
buyuruyor Ali (kv)

ِنَّ اللّٰهَ وَمَلٰئِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِىِّ يَا اَيُّهَا الَّذٖينَ اٰمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْليمًا
İnnellahe ve melaiketehu yusallune alen nebiyy, ya eyyuhellezine amenu sallu aleyhi ve sellimu teslima.
Muhakkak ki Allah ve Melâikesi Peygambere hep salât ile tekrim ederler, ey o bütün iyman edenler! Haydin ona teslimiyyetle salât-ü selâm getirin

O’ na teslimiyetle…
Teslim; Senin Selim oluşun değil mi… Selâmet buluşun…
Ve Selâm oluşun ve sana Selâm oluşu değil mi?

“…Esselâmü aleynâ ve alâ ibâdillâhis-Sâlihîn…”

Es-selâm olanı duyuyor muyuz peki?
UY-uyor muyuz? Yoksa uyuyor muyuz?

Uyuduğumuz hadis ile sabit…
“İnsanlar uykudadır, öldüklerinde uyanırlar…”
buyuruyor S.A.V. Efendimiz…

Uyuyan ne uyuduğunun farkındadır… Ne de NEY’ e UY-duğunun… Ne yaptığının…

Hiçbir şey yapmadan bir yatakta yattığı halde rüyâsında…
Kendini bambaşka bir âlemde görür… Neler neler yaşar…

Rüyası nedeniyle Kendi İÇ’ inde bulunan Âlemin içinde kendisini bir zerre olarak görür…
Zerre Küllün aynıdır o AN’ da…

“Âlem büyük insandır… İnsan küçük âlem…”

Bak Âleme… Neler olduğuna bir bak…
OL-AN’ ın olmasını kim söylüyor da Âlem nasıl duyuyor bizim duymadığımızı…

Mutlak bir teslimiyet içinde…
Her ŞEY kendisinden istenileni bilmekte ve tereddütsüz boyun eğmiş şekilde yapmakta…
Ne yağmurlar “Yağmam” diyor…
Ne ağaçlar “Yapraklarımı dökmem” diyor…
Dört mevsim dört dönmekte…

Benim küçük âlemimdeki “MÜLKÜM”, benim istediğimi söylemeden bilmekte, anlamakta ve yapmakta iken bana bu MÜLK’ ü VEREN’ in mülkü olan BEN…

Ben Kimin istediğini yapmaktayım…
Kendi istediğimi mi?

Düşünmemeyi istesem başarabilir miyim?
İnanmamayı istesem inanmayabilir miyim?
İstemek benim imkânım dâhilinde DEĞİL Mİ?

Yıldızlara baktı… Ay’ a baktı… Güneş’ e baktı…

Hz. İbrahim (as) Dedi ki;

Değil… Değil… Değil…

Değiller Dünyasında hiçbir şey BENim değil…
Ben BENim değilim ki…

Tıpkı organlarım gibiyim ben de…
İSTEK’ i algılıyor ve yapıyorum…

O’nun için yazıyorum… O’ nun için OKUyorum…

Selam ve dua ile