Darrmadağın yılgın..İşte o gördüğün ben..Gözlerimden

¨Ve MümKünSe AğLamamaK İsTiYoRum¨ okunuyor sensizliğim.. Yok olmuş bir ben taşıyorum içimde..

Issız vadilerin, sessiz akan ırmakların,suskunların, sevdasızların baş gösterdiği bir kentteyim..

Nereye baksam kararıyor..Tutmaya çalıştıklarımsa kayboluyor.. Bu ucuz aşk şarapları sarhoş ediyor bir kaç yudumda..

Ve kimsenin bilmediği, söylemeye yetmediği sözcükler esiyor rüzgarda.. Rüzgarlı bir hava var..Yağmur yağmakla, yağmamak arasında çiseliyor..

Asıl yağmur Kalpte başlıyor.. İstemesekte iniyor yanaklarımıza.. Kop koyu bir siyahı örtmek istemez kimse üstüne.. Çok üşüsede..

Yüreği bin yerinden bıçaklanmış ağır hastalar yatıyor kaldırımlarda.. Nereye baksam bir ben görüyorum..

Ve hangi yağmur damlası düşse üstüme, içinde sen.. Biraz daha bitirmek için beni sayfa sayfa lanetler yağıyor üstüme..

Elimde senden kalan yırtık bir şemsiye.. Kıyamıyorum atmaya.. Senin en değersizin bile benim en kıymetlimmiş meğerse..

Sonra anlıyorum.. Zaman yavaşça fısıldıyor kulağıma.. İntikamımı alıyorum.!

Yollar hiç olmadığı kadar uzakta..Yürüdüğüm yol olmak istediğim yere götürmüyor beni..

Ya olmak istediğim yer..? Hiç bir yol götürmüyor sana beni..

Yıpranıyorum,yıpratıyorum kendimi.. Hiç aşk şarkısı duymamak ve mümkünse ağlamamak istiyorum..

Çokmu..?

Yıkık kentte dimdik yaşanmıyor.. Susmuyor yüreğim ve yine sana sesleniyorum..

Al beni burdan.! Dayanamamak nasılmış şimdi anlıyorum..

Dayanamıyorum..!

Bensizliğin içinde kalan senler görüyorum.. Hala izlerini taşıyorum..

Gelemiyorum sana.. Kaybolmaya yeminliyim sanki..

Ben bir hiç uğruna değil, senin yoluna ölmeyi seçmiştim oysa..

Yüreğimdeki yaralar geçsin, zaman ilerlesin yok olduktan sonra geleceğim sana..