Gitme, koca şehirde yapayalnızlık kalmak istemiyorum. Gidersen,

sensizliğin içinde hangi duvar avutabilir beni ? Bırakma beni

karanlıklara. Alışkın değilim sabahları sensiz uyanmaya. Gitme

umudum. Uçurumlardan esen rüzgarlarda tek başıma bırakma beni.

Acıya kanattığım umutlarımı toprakta ezip gitme. Düş yorgunu

gecelerde her sokakta seni aramak acıtır yüreğimi.Her köşede

sensizliğe ağıtlar yakmak sonum olur ömrümün. Dur gitme.

İçimdeki çocuğun ağlayacak hali kalmadı. Gidersen, uykulara

dalıp unutacağım mı sanıyorsun o gözlerini ? Sorarım sana ;

kolay mı tahta beşiklerde hasretini uyutmak ?

Yıllarca cebimde biriktirdiğim gözyaşlarımı sende kurutmuşken

gitme. Simsiyah bulutlar çöreklenmesin üzerime. Baharın koynunda

uyanırken gözlerimi karanlıklara kapatmayayım. Gitme ince sızım.

Uzak dağlarına yüreğimi sürüp sana koşmak isterdim ama sırtım

kanlı ve yüreğim yaralı. Buğulu camlarda bıraktığım düş

mavisi umutlarımı yetim bırakma. Sürgün misali yalnızlığında

soğuk prangaları sırdaş bilmek istemiyorum. Yitik bir yüreğin

baharlarında açmış dikenleri serme ellerime..Batarsa kanar, kanarsa

yaşayamaz yüreğim. Gitme. Ardından bakakalmasın gözlerim tozlu

yollara. İsyanlara bürünmesin gülen yüzüm. Ne olur gitme

alınyazım.

Acılarımı tütünle sarıp bir sigara dumanında çekerken içime,

gitme. Dayanamaz bu can gidişine. Rıhtımlara her gece gözyaşımı

boşalttırma beni. Ezik yüreğimi karların üzerine serme. Sana

koşan ayaklarımda hüznün kirli denizlerine sokma beni. Mavilerin

arasında kaybolur giderim. Umutlarımı alıp gitme gül yüreklim...

Hangi denize sığdırabilirim ki sensizliğin acılarını .Hangi

ilaç dindirir sensizliğin sancılarını. Bu dert içimde kabuk

bağlar..Solmak istemiyorum kırık aynaların suretinde.Hazanlar girer

gelinciklerin gülümsediği bahçelere. Göğümden tüm göçmen

kuşlar kanatlanır ucsuz bucaksız diyarlara. Dur gitme. Yalınayak

sahillerde gezinmeyeyim. Ellerim dikenlerde avunmasın. Gidişinle

yüreğimi yaralarda bırakma ne olur...

Şiirlerim kederimle, yüreğim gidişinle ağlamasın. Gülen

gözlerime hicranlar inmesin. Bereketin ıslattığı toprağıma siyah

bulutlar çöreklenmesin. Uçurumlar büyümesin duvarlarda.

Pencerelerde kalmasın ıslak gözlerim. Yorgun düşmesin ayaklarım.

Gitme iki gözüm. Bırakma beni tek başıma firkatinde.Düş fakiri

olarak gezinmek istemiyorum şehrin ölüm kokan sessizliğinde.Ne olur

gitme sevdiğim...

Uyandırma beni ayrılıklarınla. Gitme diyen dudaklarım senden sonra

kanamasın. Üşümesin senin sevginle gülümseyen gönül bahçem.

Acılarımı unutmuşken sancının kavrulduğu ateşlerde ısıtma

beni. Benek benek açan çiçeklerim mevsimsiz solmasın.Saçlarına

düşen yıldızlar göğsüme ayrılığının hançerini

sokmasın.Gitme canımdaki son can...

Senin gözlerinden, senin yüreğinden başka bir sığınağım yok

sevdiğim.. Gitme ne olur.Yetim kalmasın yüreğim.

.............................. .........

" Karanlıklarıma bir avuç güneşin yetiyordu meğerse herşeyin

yalanmış. Bir Kasım günü ait olduğun kollara geri döndün. Bir

nefes sanmıştım seni lakin bıçağın en keskin yerinde

kanattığın yüreğimi farkededim. Bilseydim gözlerinin yalan

olduğunu, bilseydim gözyaşlarınnda baharlarımın solduğunu.

Şimdi yüreğimin tozlu raflarında " yalnızlığa " gömdüm seni.

Gittin demiyorum sana çünkü sen bana hiç gelmemiştin ki ." bu

senin sözün.........