Herkes el ayak çektiğinde sokaklardan,
Yüksekçe bir yere çıkmalı ve Kudüs'ü izlemelisin gece yarılarında.
Kayan herbir yıldıza selam durup,
Taş atan avuçlarını okşamalısın çocukların.
Taşın altındaki siyah adamın iniltilerine kulak kesilmelisin.
Ve hayat her sabah yeniden yaratıldığında,
Sen yeniden ayaklarının altında kanayan yaralarını sarmalayıp yürümelisin..
Dik başlı yürüyüşlerin olmalı.
Her aşkı feda edebilecekmiş gibi duran,
Çelik bir kalp taşıyormuş gibi asi, umarsız ve ifadesiz bakışlarla yürümelisin.
Fakat hiç kimse bir yaprağa gözyaşı dökebilecek olmanı anlamamalı.
Güçlü ve direngen yürüyüşlerin olmalı...


Mehmed Alagaş